Seda KILIÇ skilic@srt.com.tr

"İçinde Adapazarı sevgisi olan bir film yapmayı istiyorum"

"İçinde Adapazarı sevgisi olan
bir film yapmayı istiyorum"

Usta Filmi'nin Sakaryalı yönetmeni Bahadır Karataş: "İçinde Sakarya olan, Adapazarı sevgisi olan bir film yapmayı çok arzu ediyorum." diye konuştu.

Geçtiğimiz hafta Sakarya'ya gelen Usta filminin yönetmeni Bahadır Karataş, filmin Sakarya'daki ilk gösterimine katılmadan önce SRT Medya Grubumuzu ziyaret etti. Karataş ile burada gerçekleştirdiğimiz sohbette, ilk filmi olan Usta hakkında tüm merak edilenleri konuştuk. Filmin oyuncuları, çekimleri ve gelecekteki projeleri ile ilgili bilgi veren yönetmen Bahadır Karataş, tüm sorularımı içtenlikle yanıtladı. Aynı zamanda Sakaryalı olan yönetmen Karataş, Sakarya'da bir film çekmek istediğini söyledi. İşte yönetmeninden Usta filmi…

Öncelikle Sakarya'ya hoş geldiniz… Usta filminin buradaki gösterimine siz de katılacaksınız. Film hakkında bilgi verir misiniz, nasıl başladı? Hikayesini biraz anlatır mısınız?

Usta filmi nasıl ortaya çıktı? Usta'nın 4-5 yıllık bir hikayesi var. Çok yeni değil yani. Bu süre içinde defalarca yazıldı. Hikayesi gelişti ve bugünkü haline geldi. Bugünkü haline gelmesinde benim gibi başka bir Adapazarılı olan Ayfer Tunç'un emeği var. Ayfer Tunç ile birlikte senaryoyu yeniden yazdık ve bugünkü haline getirdik. Filmin çekimlerini geçen sene yazın Eskişehir'de tamamladık. Daha sonra montaj, müzik, diğer yapım sonrası işlemleri yapıldı. 8 mayısta sinemaseverlerle buluştu.

‘BÜTÜN GÜÇLÜKLERİN ÜSTESİNDEN GELDİK'

Sizinle devam edersek; reklam filmleri çekiyorsunuz, Usta ilk sinema filminiz. Bununla ilgili neler diyeceksiniz? İlk olması tabiî ki siz in için çok önemlidir…

Tabiî ki ilk olmasının heyecanı çok büyük oluyor. Umarım bu yaşadığım heyecanı bundan sonraki filmlerde de aynen yaşamayı sürdürürüm. Çünkü o heyecan insanlara film yaptırıyor. Değerli bir şey yaptığınız duygusu, insana çok zor, çok meşakkatli bir sürece adım atma cesareti veriyor. Sinema filmi yapmak da gerçekten çok zormuş. Yaşadıkça öğrendim. Zor olacağını biliyordum; ama bu kadar zor olabileceğini tahmin etmiyordum. Daha önce reklam filmleri yapıyordum. Reklâm filmlerinin hem çalışma süresi hem de ekrandaki süreci sinema filmlerine göre çok daha kısa tabi.

Sonuçta aynı enstrümanları kullanıyorsunuz. Aynı kamera, aynı ışık, aynı oyuncularla çalışıyorsunuz. Reklâm filmlerinde de küçük hikâyeler anlatıyorsunuz sinema filmlerindeki gibi; ama sinema filmlerindeki hikayeler çok daha uzun soluklu hikayeler. Bir değil, birden fazla hikaye ve hikayeler iç içe geçerek bir bütün elde ediliyor ve bu bütünlüğü de iki saat boyunca korumak zorundasınız. Yapım olarak da çok daha zorlu bir süreç. Çünkü çok kalabalık bir oyuncu kadrosu var Usta filminin. O kalabalık kadronun zamanlamalarını ayarlamak bile başlıca başına bir iş. Sadece o iş için iki insan çalışıyordu. Oyuncuların Eskişehir'e gidiş geliş trafiklerini ayarlayabilmek için.

Bunun yanında çekimler de oldukça zor teknikler kullandık. Hem Türkiye için hem dünya sinemasında çok sık kullanılmayan çok uzun çekimlerle filmi çektik. Bunun da yarattığı ayrıca çok büyük güçlükler vardı. Bütün bu güçlüklerin üstesinden geldik. Zor olan bir şeyi başarmak daha büyük heyecan veriyor insana. Hem ben hem bütün ekip hem de oyuncular hepimiz çok zor bir şeyi başarmış olmanın gurur ve kıvancı içindeyiz.

Az önce filmin kadrosundan bahsettiniz. Çok geniş bir oyuncu ekibi var. Çok ünlü isimlerle çalıştınız…

Başrollerde Yetkin Dikinciler, Fadik Sevin Atasoy var. Onlar karı kocayı oynuyorlar. Başka bir karı kocayı da Şevket Çoruh ve Hasibe Eren oynuyor. Onların yanında Müşfik Kenter saygı rolünde bir sahnede yer alıyor; ama çok değerli, unutulmaz ve çok özel bir sahnede yer alıyor. Onunla birlikte Tomris İncer, Ayten Uncuoğlu, Cihat Tamer, Emre Karayel, Ahmet Saraçoğlu küçük yıldızımız Ozon Uygun, Tayfun Sav gibi isimler var.

Aslında saymakla bitmez. O kadar çok oyuncu var ki bunlar sadece sayabildiklerim. Gerçekten çok büyük bir kadro. Çok önce çok nitelikli işlere imza atmış kadrolar. Çoğunu da televizyon dizilerinden seyircinin tanıyacağı belki isimlerine çok aşina olmadığı; ama gördükleri zaman mutlaka tanıyacakları çok önemli karakter oyuncuları.

‘ESKİŞEHİR ANADOLU'NUN HAVACILIK BAŞKENTİ'

Film Eskişehir'de çekildi, bunun özel bir nedeni var mı? Çekimler nasıl geçti?

Eskişehir'de çektik. Neden Eskişehir'de de Adapazarı'nda değil? Çünkü tipik bir Eskişehir hikayesi anlattığımız. Usta aşk ve bir tutku filmi; ama içinden uçaklar geçen bir aşk ve tutku filmi. Uçak dediğimiz zaman Eskişehir kaçınılmaz olarak insanın ilk aklına gelen yer. Şehrin içine kadar sirayet etmiş, havca müzeleri, havacılık parkları, heykelleri ve takibi havadan hiç eksik olmayan jet sesleriyle Eskişehir Anadolu'nun havacılık başkenti neredeyse diyebiliriz. O yüzden Eskişehir, böyle bir hikaye için çok uygun bir fon oluşturuyordu.

Ayrıca Eskişehir benim sinema okuduğum, 4 yılımı geçirdiğim ve oldukça iyi tanıdığım bir şehir. O yüzden yapımcımız Mete Özokla birlikte, hikayeyi Eskişehir'de çekmenin en doğrusu olacağına karar verdik. Mete Özok Eskişehir'den benim sınıf arkadaşımdır. Çekimler oldukça güç geçti. Oldukça zorlandığımız zamanlar oldu. Uçak dediğiniz şey sinema için zaten başlı başına bir zorluk konusu. Uçağı nasıl uçuracaksınız? Baş oyuncuların uçak uçurması gerekiyor; ama tabiî ki uçak kullanmayı bilmiyorlar.

Uçuş dersleri aldılar; ama bu uçuş dersleri daha çok yaptıkları işe aşina olmaları için yapılan şeylerdi. Yoksa birkaç dersle uçak uçurmak mümkün değil. Onun için dublör pilotlar geldi. Dublör pilotlar uçakları kullandılar. Bir kaza sahnesi var. O kaza sahnesi için 4 tane uçak parçaladık. Gerçek uçak boyunda gerçek maketler yaptık. Onları parçaladık, patlattık. Oldukça zor bir çekimdi; ama çok zevkliydi. Bugün geriye dönüp baktığımda yine girişir miydim aynı maceraya? Tabiî ki girişirdim. Çok güzeldi.

Filmin en önemli noktası, konusundan biraz bahseder misiniz?

İlk bakışta uçaklarla ilgili bir film gibi görüyor ama aslında uçaklarla ilgili değil. Uçak yapımı etrafında dönen insan hikayeleri ile ilgili bir film. Aşk, tutku ve dostluk temaları üzerinde ilerleyen bir hikaye. İç içe geçmiş hikayelerden oluşmuş bir film. Uçak yapmaya çalışan bir ustamız var; Doğan usta… Bu Eskişehir'in herhangi bir sanayi sitesinde görebileceğiniz tamirci ustalarından biri; ama şöyle diyen bir tamirci ustası, ‘usta işini en iyi yapan insan demektir' diyen bir usta.

İşinde mesleğinde yaptığı, kazandığı o küçük başarı ona yetmiyor. Çocukluğundan beri uçaklara tutkun, uçma tutkusuyla büyümüş, hayatını geçirmiş. Kendi çabasıyla bir uçak yapmaya çalışıyor. Hayatını neredeyse buna adamış diyebileceğimiz bir kararlılıkla bunu yapıyor; fakat bunu yaparken o kadar kendini kaptırıyor ki bu tutkunun peşine. İşini, evini, ailesini, dostluklarını ihmal etmeye başladığını fark ediyor.

Öyle bir noktaya geldiğini anlıyor ki daha fazla devam ederse yaşamı, hayatı ıskaladığını ve bir şeyler yapması gerektiğini anlıyor ve hayatını sil baştan yeniden değiştirmeye kalkıyor. Bu süreç boyunca karısını, dostluklarını yeniden kazanmaya çalıyor. Bunu yapmaya çalışırken yaşadığı sıkıntıları, çatışmaları, gerilimleri anlatan, o çatışmalarla beslenerek büyüyen yükselen bir hikayeyi anlatıyoruz.

‘BİR YANDAN ÇOK ÖVÜNÇ DUYUYORUZ BİR YANDAN DA ÜZÜLÜYORUZ'

Film, Avrupa Görsel, İşitsel Eserleri Destek fonundan bu yıl Türkiye'de ilk defa maddi destek alan bir film…

O bizim için tabiî ki çok büyük bir övünç kaynağı. 2008 yılının desteğe hak kazanın tek sinema filmi oldu. Bir yandan çok övünç duyuyoruz bununla bir yandan da üzülüyoruz. Aslında daha fazla Türk filminin böyle bir desteğe hak kazanması hepimizi çok mutlu eder. Kültür Bakanlığı'na da başvurmuştuk aynı yıl içinde destek alabilmek için. Kültür Bakanlığı'ndan alamadığımız desteği Avrupa Görsel, İşitsel Eserleri Destek fonundan aldık.

Fon, Amerikan sinemasına karşı Avrupa sinemasını korumak, destelemek amacıyla kurulmuş, bir fondur. Avrupa konseyinin fonudur. Türkiye'de buraya üyedir. Türkiye devleti buraya her sene bu fona para koyar. Bütün diğer devletler gibi. Sonra fonun oluşturduğu bir komisyon ödüle, desteğe hak kazanan filmleri belirler. Biz 2008 yılında buna layık görüldük. Demek ki Usta filmi Avrupa sinemasına katkıda bulunacak bir film olarak gördüler; ama gönül isterdi ki Türkiye'den daha fazla proje buna hak kazansın. Belki bu sene şansımız daha yaver gider.

Peki bundan sonraki projeleriniz nedir? Reklam filmleri çekmeye devam edeceksiniz. Yeni sinema filmleri olacak mı?

Bir yandan reklam filmleri devam edecek, bir yandan da yeni filmler gelecek. Bağımsız özgür bir ruhla sinema filmi yapabilmek için bundan 5 sene önce kurduğumuz bir film yapım şirketi var. Bu yapım şirketi şimdiye kadar reklam filmleriyle devam etti. Bu sene de Usta'yı gerçekleştirdi. Usta gibi yeni yeni filmler yapabilmek için belli bir potansiyele, belli güce sahip olmasınız lazım. Bu güç de büyük ölçüde reklamlardan, reklam filmi yapımlarından geliyor.

Reklamcı değiliz aslında; ama reklam filmi yapıyoruz. Filmciyiz. Reklamın filmi tarafında bakıyoruz. Film Park olarak bugüne kadar yaklaşık 400-500 reklam filmi yapmışızdır. Bunun, zannediyorum 200-250 kadarını ben yapmışımdır tek başıma. Bu belki daha ivmelenerek devam edecek; ama bir yandan da sinema filmi projelerimiz, hazırlıklarımız, çalışmalarımız da devam edecek. Umuyorum ki önümüzdeki yıl yeni bir sinema filmini daha yapmayı başarabilecek.

‘Halk kendi kararını verecek'

Gişede ne bekliyorsunuz? Son zamanlarda Türk filmi yapımlarında artış oldu. İddialı Türk filmleri çekildi…

Usta bir gişe filmi değil, festival filmi de değil. Bunu çok yapay bir ayrım olarak görüyorum. Sinemayı, sinema filmlerini bu iki tuzağa hapsetmenin çok yanlış olduğunu düşünüyorum. Biraz da buna tepki olarak yapılmış bir film. Ya sanat filmleri ya festival filmleri yada gişe filmleri dedikleri filmler var. Oysa sinemada bu iki uç arasında çok geniş bir yelpaze var. Bu yelpaze içinde bir yerlerde bence gerçek sinema, doğru sinema, halk sineması var.

Sonuçta bir halk sineması örneği diyebiliriz; ama halk sinemasının da çok düzeyli olabileceğini, işi soytarılığa vardırmadan veya duygu sömürüsü gibi seyirciyi ağlatmaya, onların duygularını sömürmeye varmadan da çok düzeyli, sanat değeri yüksek halk filmlerinin de yapılabileceğini kanıtlamaya çalışan bir hikayesi var Usta'nın.

Bu yüzden gişe beklentisini bilmiyorum. Yani biz gişe düşünerek yapmadık bu filmi. Oldukça pahalı, masraflı bir filmdi; ama amacımız para harcayalım ki daha sonra para kazanalım gibi bir mantık değildi. Usta'nın sanat değeri düzeyi yüksek bir film olmasını istedik ve halkında karşısına böyle bir film çıktığı zaman onları hem eğlendiren hem duygulandıran hem düşündüren bir film çıktığı zaman o filme değer vereceğini, teveccüh göstereceğini zannediyorum, umuyorum.

İyi bir film her zaman karşılığını bulur diye ummak istiyorum. Tabiî ki halkın ilgisini zaman içinde göreceğiz. Sonuçta onların kararı en doğru karardır diye düşünüyorum. Kendi kararını halk verecektir. Ustanın hikayesindeki sürükleyicilik hikayesindeki sıcaklık ve içtenlik, samimiyet eğer halka geçerse filmi izleyeceklerdir. Geçmezse izlemeyeceklerdir. Karar tamamen onlara kalmış.

Adapazarı'nda Mahmut'un
ekmeğini yiyerek büyüdüm

Son olarak bir Sakaryalı olarak Sakaryalılar için özel bir mesajınız var mı?

Ben Adapazarı'nın mahallelerinde büyüdüm. Mahmut'un ekmeğini yiyerek büyüdüm. Mahalle aralarında güllücü amcayı kovalayarak geçti hayatımız. Gönlüm istiyor ki bir Sakarya filmi çekeyim. Aklımdan geçen, şekillenen bir hikaye var. Belki bir edebiyat uyarması da olabilir. Sakaryalı bir yazardan Faik Baysal'dan olabilir. Necati Mert'ten olabilir. Onları da okuyorum, takip ediyorum elimden geldiğince.

Sakarya'dan da kopmadım zaten. Annem babam hala burada yaşıyorlar. Sık sık Adapazarı'na gelmeye çalışıyorum. Bir sonraki proje ne olur tam olarak bilmiyorum. Birçok proje var üzerinde çalıştığımız. Bir tanesi hepsinin arasından sıyrılıp çıkacak. Ama bir sonraki proje olmasa bile içinde Sakarya olan, Adapazarı sevgisi olan bir film yapmayı çok arzu ediyorum.