VEFA
Nedir bu vefa.
Anlamı ne, bana ne ifade ediyor, sizlere ne ifade ediyor.
Karşılıksız sevgiden, özveriden bahsederken vefa nerede olmalı?
Eğer yaptıklarımızı veya verdiğimiz sevgiyi bir süre sonra birilerinin bize vefa borcu olduğu şeklinde nitelendireceksek neye yarar?.
Bazen birisi ile kırıldığımız zaman, diğer arkadaşımızla dertleşirken "Ben ona bunu bunu yaptım, gerçi bunları normalde söylemem ama bak o ne yaptı şimdi, işte sırası geldi diye yaptıklarımı söylüyorum" deriz.
Bu normal mi?
Çelişkili bence...
Yapmışsak karşılık beklemeden, ömür boyu mu lafını etmemeliyiz acaba?..
Etten, kemikten, duygulardan ve düşüncelerden oluşan insan bu konuda kendini ne kadar bencillikten soyutlayabilir?
Soyutlayamıyoruz.
Gelip oturuyor yüreğimize, acı veriyor.
En kötü anlarında yanında olduğunuz birinin sizi unuttuğunu, aldırmadığını, hatta ve hatta kendi menfaatleri uğruna beklemediğiniz icraatlarda bulunduğunu görmek kabul edilebilir olmuyor herhalde.
Kanatları olmayan melek bile olsak, "Sevgimi hak etmemişti meğerse" olsun deriz!
Onun hayatında vicdan muhasebesinin yeri yoktur.
Vefa ise onca bilinmeyen bir kelime.
Kendince sebepler de yaratır belki de.
Sevgiyi almasını bilir, vermek ise ona özgü değildir.
Kişiliğini olgunlaştıracak, kendisiyle diğerleriyle, doğayla evrenle ilişkisini düzenleyen inanç ve duygu düzenine sahip değildir belki de.
Güven de bir başka yönü bu işin.
Sevgiyi, ilgiyi, yardımı karşınızdakine bir güven duyarak verirsiniz.
Bu güven sonsuza dek sürecek gibi gelir.
Sonra birden damdan düşmüş gibi hissedersiniz kendinizi.
Güvene ihanet edilmiştir.
Sizi yıkan, beklenmedik bir davranıştır bu.
Samimiyet, inanç kaybolmuş sevgi ise tehlikeye düşmüştür besbelli.
Geriye dönüşü yoktur.
Kaçta kaçı gerçek sevgiyi bilir ki etrafımızda.
Sabun köpüğü gibi sönen, hoşgörüsüz, anlayıştan yoksun sevgilerle çevrili etrafımız. İletişimsiz, yüzeysel hepsi de.
Günlerin, yolların, olayların kolayca bitirdiği, yitirdiği sevgiler yüzüyor her yerde.
Belki de adına "maddi sevgiler" diyebileceğimiz menfaate, paraya, ve insan etine dayalı sevgiler.
Ne yapmalıyız sevgisizliğe, vefasızlığa karşı.
Zaman zaman özeleştiriye tabi tutmalıyız kendimizi.
Karşımızdakini suçladığımız olayları kendi davranışlarımızla değerlendirmeliyiz.
Biz de vefasızlardan mıyız diye sorgulamalıyız iç dünyamızı.
Kimbilir, gerçek sevgiyi kendimizde aramalıyız belki de...
GÜZEL SÖZLER
Komşunu sev ama bahçe duvarını yıkma.
G. Herbert
GÜNÜN FIKRASI
Temel, sandalın içine oturmuş, Allah'a yalvarmaktadır:
"Allahum, bugün tuttuğum ilk baluğu bir fakire vereceğum" der.
Ve Temel oltasını denize atar ve beklemeye başlar. Sonra oltayı çeker, bakarki bir de ne görsün, koskocaman bir balık oltanın ucunda çırpınmakta.
Temel'in ağzı sulanır:
"Haçan bu fakire verulur mi daa! Diye düşünürken birden balık bir çırpınışta oltadan kurtulur ve denize atlar.
Temel üzgün ve şaşkın bir vaziyette:
"Allahum,sen da hiç şakadan anlamayisun daa..." der
Yazı Tarihi : 11 Şubat 2010 Perşembe