MOTOSİKLET HAYATIMIN VAZGEÇİLMEZ BİR PARÇASI
MOTOSİKLET HAYATIMIN VAZGEÇİLMEZ BİR PARÇASI
‘Motosiklet benim hayatımın vazgeçilmez bir parçası' diyen Dünya Süpersport Motosiklet Şampiyonu Kenan Sofuoğlu: ‘Yaşadığım şeylerden sonra vazgeçmememin sebebi de bu.'
25 Ağustos 1983 yılında Adapazarı'nda doğan Dünya Süpersport Motosiklet Şampiyonu Kenan Sofuoğlu'nun motor sporlarına ilgisi babasının motosiklet tamir atölyesinde başladı. Merakı, hırsı, motosiklet sevgisi ile ağabeyleri Sinan Sofuoğlu ve Bahattin Sofuoğlu'nun da bu sporla ilgilenmesi onu bugün dünya şampiyonluğuna kadar getirdi. En büyük desteği ailesinden gören Sofuoğlu'nun başarısı, yaşadığı üzüntüleri, beklentileri ve gelecek hakkındaki düşüncelerini anlattığı röportajda şampiyon hakkında merak edilenleri bulacaksınız.
Nasıl başladı bu süreç, bu merak?
1996 yılında Bahattin ağabeyim yarışlara katılıyordu. Ailece yarışa gidiyorduk. Bunun yanı sıra heves ediyordum. Ağabeylerimle aynı kürsüde olmak istiyordum. Motosiklet, benim hayatımın bir parçası. Yaşadığım şeylerden sonra vazgeçememenin sebebi de bu. Hayatımın vazgeçilmez bir parçası.
Ailenizin mesleği ve ilgisi bu sporla alakalı olmasaydı, siz yine bu kadar ilgili olur muydunuz?
Mümkün değildi. Diğer spor alanlarında belli bir noktaya gelmek biraz daha kolay. Çünkü motosiklet sporunun bir alt yapısı olması gerekiyor. Bizim iş yerimiz bu konu üzerine. Her sıkıntımda ailem arkamdaydı. Benim için en önemli faktör ailemin desteğiydi.
‘AİLEM İSTEMİYORDU'
İlk kez 16 yaşında özel bir izinle yarışlara katıldınız…
Hayalimdi zaten. Sinan ağabeyimin antrenmanda sakatlanmasıyla, ağabeyimin motoruna binmek istedim; ama ailem istemiyordu.
Neden?
Annem ve babam ailede iki yarışçı var diye istemiyorlardı.
Daha sonra yarışa katıldınız…
Evet. Ağabeylerim profesyonel yarışıyorlardı. Ben amatör bir yarışa katıldım ve kazandım.
‘BAŞLADIĞIM İŞİ YARIM BIRAKMAM'
Peki ilk yarışlarda başarısız olsaydınız, bugün nerede olurdunuz?
Ben yapı olarak başladığı işi yarım bırakan biri değilim. Mecbur kalmadıkça, hiçbir işi yarım bırakmam. Onun için ilk yıllarımda başarısız olsaydım bırakırdım diye düşünüyorum; ama önce elimden gelen mücadeleyi verirdim.
Avrupa'ya ilk gittiğimde başarılı değildim. Mücadele verdim; başarılı oldum. Daha sonra ise dünya şampiyonu oldum. 2008 yılında zor zamanlar geçirdim; ama yine başarılı oldum. Yenilginin vermiş olduğu moralsizliğe katlanan insan zaten başarılı olamaz.
Pahalı bir spor mu?
Gerçekten pahalı bir spor; ama paran varsa bu sporu yaparsın diye bir şey yok. Türkiye şampiyonasında bütçeler çok düşük; ama yurt dışında çok büyük destekler gerekiyor. Ekipman çok pahalı. Sponsor desteği olması gereken bir spor. Gereken para değil, yetenek. Sadece, zenginin yapacağı bir spor değil.
‘ALT YAPI GELİŞMELİ'
Sizin de ciddi sponsor sorununuz oldu…
Çok büyük sıkıntılarım oldu. Bir Türk olarak yurt dışında sponsor bulmak zordu. Türkiye'deki firmaların destek olmaları gerekirdi; ama motosiklet, ülkemizde gelişmiş bir spor olmadığı için bu mümkün değildi. Almanya'ya gittiğimde ismimden söz ettirecek başarılar aldım.
Avrupa'daki ilk yılım 2002 yılındaydı. Orada özel kupaya katıldım. Bu kupanın 25 yıllık tarihi vardı ve beni en iyi pilot seçtiler. Bu benim için önemli bir basamak oldu. Esasında Türkiye de değil, dünyanın her yerinde bu böyle. Sadece aradaki fark şu; motor sporunun geliştiği ülkelerde alt yapı olduğu için sporcunun kendini yetiştirmesi kolay;
ama başarılı olduğunuzda da sponsor bulmanız daha kolay oluyor.
Bu konuda alt yapıların gelişmesi gerekiyor. Şu anda bu alt yapı hazırlanmaya başladı. Bu konuda bir güven geldi. Zamanla bu sponsorluk sorunu da çözülecektir. Bir tane Kenan Sofuoğlu değil de birkaç tane olsa bu konuda daha çabuk gelişme yaşanır.
Bir Türk olarak yut dışında zorluk yaşadınız mı? Bu sporu Türklere yakıştıramıyorlar...
İlk yıllarım biraz problemliydi. Zordu. Yamaha ile anlaşırken beni istememişlerdi; ama zamanla kendimi sevdirdikten sonra düşünceleri değişti. İlk gittiğimde Avrupa kupasında yarışmak istedim. Bize gülerek ‘Türkiye'de iyi olabilirsin ama burası Almanya' dediler. 1 yıl önce beni küçümseyen insanlar daha sonra beni desteklediler. Yetenekli olduğumu –Türkiye'de kıyaslanacak başka biri olmadığı için- Türkiye'deki insanlardan daha iyi anlıyorlar.
‘4 CİDDİ RAKİBİM VAR; AMA KENDİME GÜVENİYORUM'
Ne zaman yarışa katılacaksınız?
2009 yılının bütün antrenmanları 2008 yılında başladı, testler tamamlandı. Yapılan testlerin hepsini birinci olarak tamamladım. Şampiyon adaylarındanım. Katılacağım yarışta 36 pilottan 4 ciddi rakibim var. Sezon başlamadan bir şey söylemek çok zor ama kendime güvenim sonsuz. Şampiyonadaki en güçlü pilotlara rakipleri sorulduğunda herkes Sofuoğlu diyordu.
Motor sporu ama; neyin ne olacağı belli değil. Zamanla göreceğiz. Ben bu spora maddi gözle bakmıyorum. Bu benim sevdiğim bir şey. 3 aylık arada bile sezon açılmasını bekliyorum. İlk yarışlar martın birinde. İnsan sevdiği işe özen göstermeli. Çünkü en çok tat aldığı şey odur. Güzel sonuçlar almakta ödüldür.
Yarışlara nasıl hazırlanıyoruz?
Sezon 3'ncü ve 11'ncü aylar arasında oluyor. 11'nci aydan sonra sezon sona eriyor. Sezon kapandıktan sonra testlere gidiyoruz. Testler için daha çok sıcak ülkeler tercih ediliyor; ama ben Türkiye'yi tercih ediyorum.
Ufak bir motosikletim var. Her gün birkaç saat zevk için ve konsantre amaçlı antrenman yapıyorum. Antrenmana çok önem veriyorum. Bir ev ödevine hazırlanıp sınava girmek var bir de hazırlanmadan girmek... Böyle bir şey.
‘ANNEMİ BABAMI ARAYIP DUALARINI ALIYORUM'
Yarış öncesi yaptığınız uğurlu bir hareketiniz var mı?
Tek yaptığım annemi babamı arayıp dua etmek ve dualarını almak.
‘HAYATIN HER YERİNDE RİSK VARDIR'
‘YARIŞLARI BIRAKMAYI DÜŞÜNÜYORDUM'
Ağabeyinizi kaybettiniz. Bir korku yaşıyor musunuz?
2008 yılında zorluklar yaşadım. Ağabeyimin vefat ettiği haberini aldım. O anda hiçbir şey düşünemiyorsunuz. Her şeyden önemli olan ağabeyimi kaybettim. Hatta bu sporu, yarışlara katılmayı bırakmayı da düşünüyordum; ama ecelin insanı nerede yakalayacağı belli değil. Hayatın her yerinde risk vardır.
Korku hissettim. Kaza yaparsam ailem ne yapar diye düşünüyordum. 3-4 ay yarışlara yavaş ve dikkatli devam ettim; ama öyle de olmadı. Mutlu değildim. Kendimi toparladım. Şu anda bir korkum yok. Korkunun ecele faydası yok. Mücadele peşindeyim. Ben kararımı zaten Sinan ağabeyim vefat ettikten sonra verdim. Bu spora yeni başlamış biri de değilim.
‘MOTOSİKLET YARIŞ OKULU AÇMAK İSTİYORUM'
Belli bir yaştan sonra bu sporu bırakacaksınız. Gelecekteki hedefleriniz nedir?
Şu an 24 yaşındayım. Nasip olursa 10 yıl daha yarışmak istiyorum. Daha sonra kazandığım bu tecrübeleri gelecek nesillere aktarmak istiyorum. Bu konu ile ilgili olarak da Motosiklet Yarış Okulu açmak ve gençleri yetiştirmek istiyorum. Büyük destekler alacağıma da inanıyorum; ama önce yarışlarda kendi kariyerimi yapmak istiyorum.
Sanırım bir evlilik hazırlığı içindesiniz?
Hayır böyle bir şey yok. Bu haberler nereden çıkıyor bilmiyorum. Görüştüğüm biri de yok. Şu anda en önem vermem gereken şey, geldiğim konumu devam ettirmek. Hayatımda biri olsa bu sürekli ayrı kalacağız demektir. Sürekli yurt dışına gittiğim için evlilik zor. Kız arkadaşım olduğunda bile sıkıntı yaşıyordum.
Yalnız olduğunuzda işinize daha fazla önem veriyorsunuz. Bu sporda konsantre çok önemli. Şimdilik yoluma yalnız devam etmek çok daha doğru. Sabah açıp akşam kapatacağım bir dükkanım olsa evlenirim; ama aileye çok önem veriyorum.
Kısa sürede şöhrete ulaşanlar, genelde geldikleri yeri unuturlar, siz de böyle bir izlenim yok.
Benimle bir sefer oturup kalkan nasıl biri olduğumu bilir. Beni en çok mutlu eden ailemle birlikte olmak. Yurt dışında yalnız yaşadım. İçimde aile özlemi var. Ailesine bağlı, inancına bağlı bir insanım ve böyle yaşıyorum.
‘ÜÇ ŞEY ÇOK ÖNEMLİ'
Sizin gibi meraklı, istekli, yetenekli gençlere bir mesajınız var mı?
Sakarya'da bir çok okula gittim, oradaki öğrencilerle sohbet ettim. Hayatın hangi dalında olursanız olun üç şey çok önemli; 1- Yetenek. 2- Mücadele vermek. 3- Tecrübeyi beklemek. Bu 3 şey çok önemli. Bence yaşanılan süreç boyunca zorluklara, engellere takılmamak gerekiyor. Yaptığınız işi sevmeniz çok önemli, azimle çalışmak lazım.
***********
‘Evimde, ailemle
vakit geçiriyorum'
Yarışların dışında bir gününüz nasıl geçiyor?
2002-2007 yılları arasında bütün vaktimi yurt dışında geçiriyordum. Sinan ağabeyimin vefatından sonra bazı değişiklikler yaptım. Genelde ailem ve çevremdeki insanlarla bir arada oluyorum. İstanbul'da yaşamamı çok istediler; ama ailemle vakit geçirmeyi çok seviyorum. Bir kaç saatlik antrenmanların dışında evimde ailemle birlikte vakit geçiriyorum. Hayatımdan çok memnunum. Benim için en önemli şey ailemle vakit geçirip mutlu olmak.
Sakarya'da nerelere gidersiniz?
Dışarı çıktığımı, arkadaşlarımla görüştüğümü pek söyleyemem. Ailemle vakit geçiriyorum.
‘İnançlı biriyim,
başarımın büyük
payı inancımdır'
İnançlı birisiniz, namaz kıldığınızı biliyorum...
Evet namaz kılıyorum, yurt dışında motor sporlarına bakıldığında oradaki ortam kolay değil. Büyük bir ilgi var, işinize çok iyi bağlanmanız gerekiyor. Dine bağlı olan insan başarılı disiplinli olan insandır. Başarımın büyük payı inancımdır. Saklamadığım bir şey varsa o da inancıma olan bağlılığımdır.
Yazı Tarihi : 10 Şubat 2009 Salı